تبليغاتX
من از ایل عشقم زنانی از جنس کوه

قالب پرشین بلاگ


من از ایل عشقم زنانی از جنس کوه
دل نوشته ها

 

غصه هم خواهد رفت ،

     به حباب لب یک رود قسم       وبه کوتاهی آن لحظه ی شادی که گذشت

غصه هم خواهد رفت ،

آنچنانی که فقط خاطره ای خواهد ماند ،

 لحظه را در یابیم ، باور روز برای گذر از شب کافیست

[ سه شنبه دهم آبان 1390 ] [ 10:5 ] [ خودم ]

كاش مي شد هيچ كس تنها نبود

كاش مي شد ديدنت رويا نبود

گفته بودي با تو مي مانم ولي

رفتي و گفتي كه اينجا جا نبود

ساليان سال تنها مانده ام

شايد اين رفتن سزاي من نبود

من دعا كردم براي بازگشت

دست هاي تو ولي بالا نبود

باز هم گفتي كه فردا مي رسي

كاش روز ديدنت فردا نبود

 

 

شايد هنوز هم سر آن كوچه دختري

معصوم تكيه داده به بيد تناوري

آن دختري كه دامن گلدار سرخ داشت

با گيس هاي ريخته از پشت روسري

و فكر مي كند كه پري وار، باز هم

از خواب كوچه هاي پريروز بگذري

 

 

من اينجا بس دلم تنگ است
و هر سازي كه مي بينم بد آهنگ است
بيا ره توشه برداريم
قدم در راه بي برگشت بگذاريم
ببينيم آسمان هركجا آيا همين رنگ است
من اينجا از نوازش نيز چون آزار ترسانم
ز سيلي زن، ز سيلي خور
وزين تصوير بر ديوار ترسانم
....
بيا اي خسته خاطر دوست ! اي مانند من دلكنده و غمگين!
من اينجا بس دلم تنگ است
بيا ره توشه برداريم
قدم در راه بي فرجام بگذاريم.....

 مهدي اخوان ثالث

 

ناودانها شر شر باران بی صبری است

آسمان بی حوصله ، حجم هوا ابری است

کفشهایی منتظر در چارچوب در

کوله باری مختصر لبریز بی صبری است

پشت شیشه می تپد پیشانی یک مرد

در تب دردی که مثل زندگی جبری است

و سرانگشتی به روی شیشه های مات

بار دیگر می نویسد : " خانه ام ابری است "

 

« قیصر امین پور »

 

بر جدار خستگی­هایم0

تنهاترم امروز0

زانوهایم تاب ایستادن ندارد0

می­شکنم امروز0

 

 

 

سبد قلبم را پر خواهم کرد از عطر تنت

تا که یادم باشد روزی اینجا بودی

نزدیکتر از من به خودم

[ پنجشنبه یکم مهر 1389 ] [ 11:8 ] [ خودم ]

                        

* نه ميشه باورت كنم
* نه ميشه از تو رد بشم
* نه ميشه خوب من بشي
* نه ميشه با تو بد بشم
* نه دل دارم كه بشكني
* نه جون دارم فدات كنم
* نه پاي موندن مني
* نه ميتونم رهات كنم
* نه ميتونه تو خلوتش دلم صدا كنه تورو
* نه ميتونم بگم بمون نه ميتونم بگم برو
* كجا برم كه عطر تو نپيچه توي لحظه هام؟
* قصه مو از كجا بگم كه پانگيري تو صدام؟
* چه جوري از تو بگذرم تويي كه معني مني؟
* تويي كه از مني اگر تيشه به ريشه ميزني
* نه ساده اي نه خط خطي
* نه دشمني نه همنفس
* نه باتو جاي موندنه نه مونده راه پيش و پس

* نميشه با تو باشم و اسير دست غم نشم
* فقط ميخوام با خواستنت تا هستم از تو كم نشم

 

 

[ شنبه بیست و یکم آذر 1388 ] [ 15:35 ] [ خودم ]
و تو ...............................................................

ندانستــــــــــــــــــــــــــــــــــــي قدر این دوست داشتن را

 

آرزو كردم

آرزو كردم دشت سرشار ز سر سبزي روياها را

من گمان مي كردم ، دوستي همچو سروي سرسبز

چهار فصلش همه آراستگي است ، من چه مي دانستم

هيبت باد زمستاني هست ، من چه مي دانستم

سبزه مي پژمرد از بي آبي ، سبزه يخ مي زند از سردي دي

من چه مي دانستم دل هر كس دل نيست

قلبها صيقلي از آهن و سنگ

قلبها بي خبر از عاطفه اند .

 

[ چهارشنبه بیست و پنجم شهریور 1388 ] [ 10:29 ] [ خودم ]

 ...

به گمانم نفسي فرصت ديدن داريم

تا ته كوچه فقط پاي دويدن داريم

روح ما گرچه در اين پيله تن محبوس است

مثل پروانه تمناي پريدن داريم

مفكن دور چنين ميوه احساس مرا

گرچه كاليم ولي وقت رسيدن داريم

نشكند پشت دل از بار غم حادثه ها

مثل يك بيد فقط حق خميدن داريم

نكند تيره شود سينه تو از غم ها

تو بگو حق كمي آه كشيدن داريم

تو نگفتي ولي از لحن نگاهت پيداست

نه دل گفتن و نه گوش شنيدن داريم

 

[ شنبه چهاردهم شهریور 1388 ] [ 17:6 ] [ خودم ]

** ديروز امتحان داشتم

** املاء و انشاء

** املاء از عشق بود و ايثار

** انشاء توصيف فصل شكفتن

** همه قبول شديم

** امروز تاريخ داريم

** تاريخ را حافظيم و آن را با خون مي نگاريم

** جغرافيايمان بي مغز است

** گواه ادعايمان ، نبض تاريخ است

** فردا حساب داريم

** من از حساب مي ترسم

** پارسال حساب را تك ماده كردم

** اگر امسال هم به حسابم نپردازم باز بايد درجا بزنم

** آخر سال است آخر اين حساب مردودم مي كند

[ شنبه چهاردهم شهریور 1388 ] [ 16:49 ] [ خودم ]

 

                    گوش كن

                              يك نفر آن طرف پنجره بسته تو را مي خواند

                    و نسيم

                              لاي اين پردۀ    آويخته   را مي كاود  تا   تو را   دريابد

                              نور خورشيد كه از منزل پرمهر خدا    آمده است

                              لب در گاه تو                                        در يك  قدمي مي ما ند

                              قلب اين   پنجره از دست غم پرده به تنگ آمده است

                    پرده را    برداريم

                                                                              دل اين    پنجره  را   باز كنيم تا كه آن نور سپيد

                                                                              به سلامي آرام لب  اين قفل گره خورده   به چشمان تو  را  باز  كند

                    گوش كن

                                                                              يك نفر تو را مي خوا  ند

                                                                              و خدايت آرام              در دل تنگ تو              آهسته   تو  را مي كاود...

[ سه شنبه بیست و هفتم مرداد 1388 ] [ 15:42 ] [ خودم ]

به خدا پروانه ها پیش از آنکه پیر شوند می میرند

*  *  *  *  *  *  *  *  *  *  *  * *  * 

که می تواند مرا دوست بدارد

و اندر آن بهره خود نجوید

هر کسی از بهره خود در تکاپوست

کس نچیند گلی که نبوید

*  *  *  *  *  *  *  *  *  *  *  *  *

تو می گویی کدام یک بهتر است

پناه بردن به شبهایی که می آیند

                          یا

روزهایی که رفته اند

[ سه شنبه نهم تیر 1388 ] [ 16:4 ] [ خودم ]

 ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ       

هيچ چيز به اندازه اي كه شما فكر مي كنيد خراب نيست

حتي

يك ساعت خراب هم۲باردرروزساعت را درست نشان مي دهد     

(اديسون)

    ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

زبان دارم ولي خاموش ، خاموش

سخن دارم ولي بيگانه با گوش

نه خوانندم ، نه پرسندم ، نه جويند ،

چه هستم ؟ ياد از خاطر فراموش ...

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

  ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

  مي خواستم بهت بگم چقدر پريشونم

  ديدم خود خواهيه ، ديدم نمي تونم

  تحمل مي كنم بي تو به هر سختي

  به شرطي كه بدونم شاد و خوشبختي

  به شرطي بشنوم دنيات آرومه

  كه دوسش داري از چشمات معلومه

  يكي اينجاست شبيه من يه ديونه

  كه بيشتر از خودم قدرت رو مي دونه

  چي كار كردي كه با قلبم به خاطر تو بي رحمم

  تو مي خندي چه شيرينه گذشتن تازه مي فهمم

  تو رو مي خوام تموم زندگيم اينه

  دارم مي رم ته ديونگيم اينه

  نمي رسه به تو حتي صداي من

  تو خوشبختي همين بسه براي من

  ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

  هر گز از دوري اين راه مگو

     و از فاصله هايي كه ميان من و توست

         و هر آنگه كه دلت تنگ من است

             بهترين شعر من را قاب كن و پشت نگاهت بگذار

                  تا كه تنهائيت ات از ديدن من جا بخورد

                         و بداند كه دل من با توست ....

                                        ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

براي چندمين بار به تو گفتم

                        كه شرح عسق تو پايان ندارد

                                               به يادت هست زخمي بر دلم هست

                                                                             كه جز لبخند تو پايان ندارد

                                                                             ــــــــــــــــــــــــــــــــــ

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ 

 نگاهم كن كه من محتاج آن چشمان دلتنگم

                                     بگو با من دوباره راز مستي را

 كه من با تو به يك دنيا شقايق دل نمی بندم

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

 عصريست غريب و آسمان دلگير است

افسوس براي دل سپردن دير است

هر بار بهانه اي گرفتيم گذشت

عيب از من و توست عشق بي تقصير است

 ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

 

[ یکشنبه سوم خرداد 1388 ] [ 9:47 ] [ خودم ]

"اگر خداوند برای لحظه ای فراموش می کرد که من

عروسکی کهنه ام و قطعه کوچکی زندگی به من ارزانی

می‌داشت،

شاید همه آنچه را که به ذهنم می رسید را بیان

نمی‌‌داشتم، بلکه به همه چیزهائی که بیان می‌کردم فکر

می کردم.

اعتبار همه چیز در نظر من، نه در ارزش آنها که در معنای

 نهفته آنهاست

 

کمتر می‌خوابیدم و دیوانه‌وار رویا می دیدم، چرا که

می‌دانستم هر دقیقه‌ای که چشمهایمان را برهم

می‌گذاریم ٬

 شصت ثانیه نور را از کف می‌دهیم. شصت ثانیه روشنایی

 

 

هنگامی که دیگران می‌ایستند ٬ من قدم برمی‌داشتم و

هنگامی که دیگران می‌خوابیدند بیدار می ماندم.

هنگامی که دیگران لب به سخن می‌گشودند٬ گوش فرا

می‌دادم و بعد هم

از خوردن یک بستنی شکلاتی چه حظّی که نمی بردم .


اگر خداوند ذره‌ای زندگی به من عطا می‌کرد٬ جامه‌ای ساده به تن می کردم.

 نخست به خورشید خیره می شدم و کالبدم و سپس روحم را عریان می‌ساختم.



خداوندا٬اگر دل در سینه ام همچنان می تپید تمامی تنفرم

را بر تکه یخی می‌نگاشتم و

 سپس طلوع خورشیدت را انتظار می کشیدم.


روی ستارگان با رویاهای "وان گوگ" وار ٬ شعر

"بندیتی”(*) را نقاشی می کردم و با صدای دلنشین

"سرات"(**) ترانه عاشقانه‌ای به ماه پیشکش می‌کردم .

 با اشکهایم گلهای سرخ را آبیاری می کردم تا زخم

 خارهایشان و بوسه گلبرگ ها‌یشان در اعماق جانم
ریشه زند.



خدواوندا ٬اگر تکه‌ای زندگی می‌داشتم ٬ نمی‌گذاشتم حتی

یک روز از آن سپری شود بی‌آنکه به مردمانی که

دوستشان دارم ٬ نگویم که «عاشقتتان هستم» ،

 آن گونه که به همه مردان و زنان می‌باوراندم که قلبم در

اسارت (یا سیطره )محبت آنهاست .

اگر خداوند فقط و فقط تکه‌ای زندگی در دستان من میگذارد

٬ در سایه‌سار عشق می‌آرمیدم. به انسانها نشان می دادم

که در اشتباهند

  که گمان کنند وقتی پیر شدند دیگر نمی توانند دلدادگی

کنند و عاشق باشند.

آه خدایا! آنها نمی دانند زمانی پیر خواهند شد که دیگر

نتوانند عاشق شوند!





به هر کودکی دو بال هدیه می دادم ٬ رهایشان می کردم تا خود بال گشودن و پرواز را بیاموزند.

 به پیران می‌آموزاندم که مرگ نه با سالخوردگی که با نسیان از راه می‌رسد.

 آه انسانها، از شما چه بسیار چیزها که آموخته‌ام.

من یاد گرفته‌ام که همه می‌خواهند درقله کوه زندگی کنند 

بی آنکه به خوشبختی آرمیده در کف دست خود نگاهی

انداخته باشند.

 چه نیک آموخته‌ام که وقتی نوزاد برای نخستین بار مشت

 کوچکش را به دورانگشت زمخت پدر میفشارد

٬ او را برای همیشه به دام خود انداخته است.

دریافته ام که یک انسان تنها زمانی حق دارد به انسانی

دیگر از بالا به پائین چشم بدوزد که ناگزیر است

او را یاری رساند تا روی پای خود بایستد


من از شما بسی چیزها آموخته ام و اما چه حاصل٬ که وقتی اینها را در چمدانم می‌گذارم که در بستر مرگ خواهم بود.»

__________________________________


 
            گابریل گارسیا مارکز


ادامه مطلب
[ دوشنبه بیست و یکم مرداد 1387 ] [ 12:21 ] [ خودم ]

سلام به همه دوستای گلم -این متن که ترجمه جمله های توی عکسهاست رو برای همه دوستای

 گلم گذاشتم که هممون قدر همدیگه رو و این روزهای خوب رو بدونیم و ارزش دوستی رو

ندیده نگریم

 

 

یه دوست هرگز مث یه اتفاق ساده تو زندگی تو نیست ..بلکه اونا

میان تو زندگیت واسه این که ..به اون معنا ..شادی و خوشحالی

 بدن ..پس من به با ارزش بودن دوستی بین خودم و تو واقفم ..

 

____________ _________ _________ _________ _________ __

 

 

در زندگیم ..من آموخته ام که چگونه عشق بورزم ..چگونه بخندم و

 شاد باشم..چگونه در کارهای سختی که به من محول شده قوی

باشم.

چگونه درستکار و با ایمان و بخشنده باشم ..

ولی هیچوقت قادر به آموختن این که تو رو فراموش کنم نبودم ..

 

____________ _________ _________ _________ _________ __

 

شاید که در طول سالها به جایی نرسیده باشم ..و یا ایمان شکننده

 ای داشته باشم ولی همیشه به خاطر این که در طول سفر

  زندگیم با تو آشنا شده ام خدا رو شکر گزارم ..

____________ _________ _________ _________ _________ __

 

یه دوست به تو امید میده وقتی که زندگی برات بی ارزشه ..یه دوست

 محلی هست که وقتی جایی رو نداری میتونی بهش پناه ببری ..

.یه دوست درستکار..امین ..و با ارزش که تو هستی 

 

____________ _________ _________ _________ _________ __

 

نصف عمر آدما می گذره در پیدا کردن یه دوستان واقعی و نصف

 
بقیه
اش هم میگذره

در نگه داشتن این دوستای خوب ..

من خوشبختم که کمتر از نصف عمرم رو صرف پیدا کردن تو کردم و

آرزو دارم که بقیه

عمرم رو صرف نگهداشتن تو و دوستیمون بکنم...

____________ _________ _________ _________ _________ __

 

دوستی شیرین است ولی زمانی شیرین تر میشه که واقعی باشه

و زمانی شیرین ترین میشه که اون دوست ..تو باشی

 

____________ _________ _________ _________ _________ __

 

پشت سرم قدم بر ندار من شاید نتونم برای تو راهنما باشم ..جلوتر

از من هم قدم بر ندار ..

شاید توانایی به دنبالت اومدن  رو نداشته باشم..

کنارم قدم بردار و همراه و دوستم باش ..

 

____________ _________ _________ _________ _________ __

 

 

اگر بوسه ها آب باشند به تو دریایی رو تقدیم میکنم .

.اگر آغوشها برگ باشند من درختی را به توتقدیم خواهم کرد .

 

اگر عشق سیاره ای باشد ..من به تو کهکشانی را پیشکش میکنم

 

و اگر دوستی ها به معنی تمام عمر و زندگی باشه ..من جانم را

 

تقدیمت خواهم کرد

 

____________ _________ _________ _________ _________ __

من حتما آدم خوش شانسی بوده ام که یه دوست خوبی مث تو

پیدا کرده ام

و من رنگین کمانرا تا انتها می پیمایم اگه به من قول بدی که دوست

من

 باقی خواهی ماند 

 

____________ _________ _________ _________ _________ __

 

 

گلها به خورشید درخشان و بنفشه ها به شبنم صبحگاهی احتیاج

دارند     ...

تمام فرشته های آسمون خبر دارن که من هم به تو احتیاج دارم ..

سالها ممکنه که بگذرن  و اشک ها ممکنه که خشک بشن ولی

دوستی بین من

و تو هرگز نمی میره ..

____________ _________ _________ _________ _________ __

فرشته‌ها آمده‌اند پايين. همه‌ جا پُر از فرشته‌ است.

از كنارت‌ كه‌ رد مي‌شوند، آیا مي‌فهمي؟

 اسمت‌ را كه‌ صدا مي‌زنند، آیا  مي‌شنوي؟

 دستشان‌ را كه‌ روي‌ شانه‌ات‌ مي‌گذارند،آیا  حس‌ می کنی؟

 

[ دوشنبه بیست و یکم مرداد 1387 ] [ 11:49 ] [ خودم ]

 

خداحافظ گل لادن .تموم عاشقا باختن

ببين هم گريه هام از عشق .چه زندوني برام ساختن

خداحافظ گل پونه .

گل تنهاي بي خونه

لالايي ها ديگه خوابي به چشمونم نمي شونه

يكي با چشماي نازش دل كوچيكمو لرزوند

يكي با دستِ ناپاكش گلاي باغچمو سوزوند

تو اين شب هاي تو در تو . خداحافظ گل شب بو

هنوز آوار تنهايي داره مي باره از هر سو

خداحافظ گل مريم .

گل مظلوم پر دردم

نشد با اين تن زخمي به آغوش تو برگردم

نشد تا بغض چشماتو به خواب قصه بسپارم

از اين فصل سكوت و شب غم بارونو بردارم

نمي دوني چه دلتنگم از اين خواب زمستوني

تو كه بيدار بيداري بگو از شب چي مي دوني

تو اين روياي سر دم گم .

خداحافظ گل گندم

تو هم بازيچه اي بودي . تو دست سرد اين مردم

خداحافظ گل پونه .

كه باروني نمي توني.

..طلسم بغضو برداره .از اين پاييز ديوونه خداحافظ .....!

خداحافظ همين حالا، همين حالا که من تنهام

خداحافظ به شرطی که بفهمی تر شده چشمام

خداحافظ کمی غمگين، به ياد اون همه ترديد

به ياد آسمونی که منو از چشم تو ميديد

اگه گفتم خداحافظ نه اينکه رفتنت ساده است

نه اينکه ميشه باور کرد دوباره آخر جاده است

خداحافظ واسه اينکه نبندی دل به رؤيا ها

بدونی بی تو و با تو، همينه رسم اين دنيا

خداحافظ خداحافظ همين حالا خداحافظ

[ یکشنبه بیستم مرداد 1387 ] [ 16:35 ] [ خودم ]

.: Weblog Themes By Iran Skin :.

درباره وبلاگ

کوچولوی شیطون دوست دارم - عاشقتم - دیونتم



مي روم خسته و افسرده و زار

سوي منزلگه ويرانه ي خويش

به خدا مي برم از شهر شما

دل شوريده و ديوانه ي خويش

مي برم تا که در آن نقطه ي دور

شستشويش دهم از لکه ي عشق

شستشويش دهم از رنگ گناه

زين همه خواهش بيجا وتباه

مي برم تا ز تو دورش سازم

زتو اي جلوه ي اميد محال

مي برم زنده به گورش سازم

تا از اين پس نکند ياد وصال

ناله مي لرزد، مي رقصد اشک

آه، بگذار که بگريزم من

از تو اي چشمه ي جوشان گناه

شايد آن به که بپرهيزم من

به خدا غنچه ي شادي بودم

دست عشق آمد و از شاخم چيد

شعله ي آه شدم صد افسوس

که لبم باز بر آن لب نرسيد

عاقبت بند سفر پايم بست

مي روم خنده به لب، خونين دل

مي روم از دل من دست بردار

اي اميد عبث بي حاصل

امکانات وب

تبادل لینک

خرید بک لینک